Met meer dan tweehonderd werken steunt deze tentoonstelling op de onderzoeksresultaten die door de curator, Michel Draguet, in 2005 werden gepubliceerd in diens essay ‘Le Symbolisme en Belgique’. De tentoonstelling legt de nadruk op de verschillende tendensen van de laatste grote kunstbeweging van de 19de eeuw, die in België ruimschoots anticipeerde op het ontstaan van de surrealistische beweging.

 

Van Rops tot Spilliaert via Khnopff, Delville of Minne, presenteert de tentoonstelling een rijk panorama van de creatie aan het einde van de eeuw en schetst tevens het portret van een samenleving in crisis. Zij onderzoekt ook de draagwijdte van buitenlandse invloeden als het Wagnerisme in de opera of de kunst van de prerafaëlieten. Ze integreert tevens de niet te verwaarlozen ontwikkeling van de sierkunsten en de Art Nouveau, waarvan Brussel het centrum zal worden. Een bijzondere nadruk wordt gelegd op de cruciale relaties tussen Symbolisme en literatuur.

 

Betekent de symbolistische beweging het laatste verschijnsel van het “humanisme” op de vooravond van de rampzalige Eerste Wereldoorlog of legt ze de grondslag voor de 20ste-eeuwse kunst in al haar uitdrukkingsvormen die zo typerend zijn voor de eeuwwisseling? Betekent ze de allerlaatste bloei van een stervende traditie of is ze het eerste zaad van een toekomstige moderniteit?

 

Verrijkt met bruiklenen uit Europa en Amerika, bieden de tentoonstelling en de geplande randactiviteiten in de KMSKB, het eerste brede panorama van een kunst die alle domeinen van de creatie aanspreekt en zodoende vorm geeft aan een gevoeligheid die niets aan actualiteit verloren heeft.